Pytania i odpowiedzi — obrońca w sprawie karnej

Osoba, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny.

Nie ma progu kwotowego. Sąd ocenia całość sytuacji: dochód, liczbę osób na utrzymaniu, zobowiązania i majątek.

W sądzie właściwym dla sprawy albo za pośrednictwem prokuratury prowadzącej postępowanie przygotowawcze.

Gdy oskarżony jest pozbawiony wolności, obrońcę może ustanowić tymczasowo inna osoba — do czasu potwierdzenia wyboru przez oskarżonego.

Nie. To ten sam zawód, te same uprawnienia i ta sama odpowiedzialność dyscyplinarna. Różni się sposób wyznaczenia i rozliczenia.

Wskazanie nie jest wiążące. Wyznaczenie następuje z listy prowadzonej przez samorząd zawodowy.

Tak, ale trzeba wskazać konkretne powody — samo niezadowolenie nie wystarcza.

Nie ma jednego terminu. W sprawach z tymczasowym aresztowaniem wnioski rozpoznaje się szybciej.

Przysługuje zażalenie. Można też złożyć nowy wniosek, jeżeli sytuacja majątkowa uległa zmianie.

Między innymi gdy oskarżony nie ukończył 18 lat, jest głuchy, niemy lub niewidomy, gdy zachodzi wątpliwość co do poczytalności, oraz w sprawach o zbrodnie przed sądem okręgowym.

To bezwzględna przyczyna odwoławcza — wyrok podlega uchyleniu niezależnie od granic zaskarżenia.

Honorarium jest umowne. Nie publikujemy cennika, bo porównywałby nieporównywalne zakresy pracy.

Kwotami z rozporządzenia, według których rozlicza się obronę z urzędu i zasądza zwrot kosztów. To nie jest cennik rynkowy.

W razie skazania sąd co do zasady obciąża oskarżonego wydatkami, ale może zwolnić od zapłaty w całości lub w części.

Nie. Obietnica rezultatu jest niedopuszczalna etycznie i powinna być traktowana jako sygnał ostrzegawczy.

Adwokat z wyboru — tak, przed zawarciem umowy. Obrońca wyznaczony z urzędu może wnosić o zwolnienie tylko z ważnych powodów.